Christina van Zweden

Koningin van Zweden (1626 - 1689)

In 1633 wordt de zesjarige Christina als enige troonopvolger van Gustaaf Adolf II benoemd tot koningin van Zweden. Haar vader had gezorgd dat zij een opvoeding kreeg die een kroonprins waardig zou zijn. Ze overtrof de verwachtingen van haar omgeving. Haar taak voerde zij zo bekwaam uit, dat zij, toen ze op achttienjarige leeftijd persoonlijk bewind mocht gaan voeren, de aandacht van alle Europese vorsten op zich vestigde. Ze weigerde te trouwen, tot groot verdriet van haar onderdanen. Christina hield van kunst, studeerde talen, filosofie en exacte wetenschappen, was grillig, verkwistend en onevenwichtig. Het was voor haar onmogelijk staatszaken en studie te verenigen zodat zij gedwongen was een keuze te maken.

Op haar achtentwintigste neemt ze een vreemde beslissing: ze legt haar kroon af. Alleen zíj weet dan waarom. Op 5 augustus 1654 betreedt Christina de Spaanse Nederlanden, om zich tijdens de kerstnacht in het geheim tot het katholicisme te bekeren. Een oprechte daad van geloof? Of een opportunistische gril van een wispelturige vrouw?
Nieuwsgierige buitenstaanders zien Christina floreren in het adellijke milieu van bals, diners en toneel. Haar exuberante levensstijl betaalt ze duur met juwelen en tapijten uit haar kunstcollectie. Een vrouw met een reputatie is ze, maar ook met ambitie. Ze doet enkele diplomatieke zetten op het Europese politieke schaakbord.

Ruim een jaar en veel tegenslagen later kondigt ze een nieuw vertrek aan en vestigt zij zich in Rome waar ze haar leven kon inrichten zoals zij het wilde.
Zij vestigde zich in het Palazzo Riario aan de Lungara, dicht bij het Vatikaan. Vanuit Zweden bracht zij een deel van de koninklijke kunstverzamelingen mee, waaronder albums met tekeningen van Italiaanse meesters uit de Renaissance als Michelangelo, Rafaël, Giulio Romano en Veronese. Die verzameling breidde zij in Rome nog verder uit.

Na het overlijden van Christina van Zweden kwam haar complete kunstcollectie in handen van de adellijke familie Odescalchi. Ongeveer een eeuw later, in 1790, verkocht een van hen diverse albums met tekeningen, die aan Christina hadden toebehoord, aan een vertegenwoordiger van Teylers Museum. Zo verwierf het kersverse museum een schitterende collectie Italiaanse tekeningen uit Renaissance en Barok.